هنگام انتخاب دوره، مبلغی که کنار دکمه خرید نوشته شده مهم است؛ اما برای تصمیم نهایی کافی نیست. ممکن است یک گزینه به تهیه منابع جداگانه نیاز داشته باشد، گزینه دیگری با دستگاه فعلی شما قابل استفاده نباشد یا بخشی از زمانتان صرف رفت‌وآمد شود. بررسی قیمت پکیج آموزش زبان آلمانی وقتی کاربردی می‌شود که بدانید با پرداخت آن مبلغ، کدام بخش از مسیر یادگیری را تهیه می‌کنید و چه نیازهایی باقی می‌ماند.
ما در دیمولینگو پیشنهاد می‌کنیم پیش از خرید، بودجه یک سطح مشخص را روی کاغذ بیاورید. در این راهنما هزینه‌های نقدی را از زمان شخصی جدا می‌کنیم، یک جدول قابل تکمیل می‌سازیم و با دو مثال فرضی، روش محاسبه را نشان می‌دهیم. هدف این است که انتخابتان با سطح و امکانات واقعی شما هماهنگ باشد.
قیمت دوره را برای یک سطح مشخص بخوانید
ابتدا روشن کنید خریدتان شامل چیست: یک سطح کامل، بخشی از یک سطح یا مجموعه‌ای از چند محصول؟ مقایسه مبلغ دو دوره بدون شناخت محدوده آن‌ها نتیجه روشنی نمی‌دهد. حتی نام کتاب به‌تنهایی کافی نیست؛ سرفصل، بخش‌های تدریس‌شده و روش دسترسی نیز باید مشخص باشند.
برای انتخاب مسیر آموزش زبان آلمانی ، نقطه شروع را از نیاز خودتان تعیین کنید. کسی که از پایه آغاز می‌کند، با فردی که پیش‌نیاز سطح میانی را دارد خرید یکسانی انجام نمی‌دهد. بهتر است بودجه را ابتدا برای همان محصولی بنویسید که اکنون می‌توانید از آن استفاده کنید، سپس هزینه ادامه مسیر را جداگانه بررسی کنید.
مدت ویدیو هم یک مشخصه محصول است؛ نباید آن را برابر زمان لازم برای یادگیری فرض کنید. دیدن درس، انجام تمرین و مرور اشکال‌ها زمان‌های متفاوتی می‌خواهند. تقسیم قیمت بر تعداد ساعت ویدیو فقط یک نسبت حسابداری می‌دهد و به‌تنهایی کیفیت یا مناسب بودن دوره را نشان نمی‌دهد.
هزینه نقدی را از زمان شخصی جدا کنید
فهرست نقدی شما می‌تواند شامل مبلغ دوره، منابعی که واقعاً باید تهیه کنید و هزینه افزوده دسترسی باشد. اگر اینترنت و دستگاه مناسب را از قبل دارید، کل هزینه آن‌ها را دوباره به این خرید نسبت ندهید. فقط مبلغ اضافی‌ای را وارد کنید که برای استفاده از همین دوره لازم می‌شود.
زمان شخصی را در ستون دیگری بنویسید. برای نمونه، رفت‌وآمد در روشی که حضور لازم دارد یا زمانی که برای آماده‌کردن ابزار مطالعه صرف می‌شود، با مبلغ پرداختی دوره یکسان نیست. اگر برای ساعت شخصی خود ارزش پولی تعیین می‌کنید، روش آن را روشن نگه دارید تا یک زمان واحد را دوبار در جمع هزینه نیاورید.
به تفاوت «نیاز قطعی» و «خرید دلخواه» نیز توجه کنید. یک دفتر ساده ممکن است برای ثبت تمرین کافی باشد؛ خرید وسیله تازه فقط به دلیل شروع یک دوره، الزام آموزشی محسوب نمی‌شود. پیش از افزودن هر مورد به بودجه بپرسید بدون آن هم می‌توانم از محتوای دوره استفاده کنم یا نه.
|
مورد بودجه |
نوع هزینه |
برآورد نقدی شما |
زمان یا شرط مرتبط |
|---|---|---|---|
|
محصول آموزشی انتخابی |
یک‌باره یا مطابق شرایط فروش |
قیمت روز همان محصول |
محدوده سطح و سرفصل |
|
کتاب و منبع ضروری |
فقط در صورت نیاز به تهیه جداگانه |
مبلغ موردنیاز |
بررسی آنچه همراه محصول است |
|
دسترسی و ابزار |
افزوده و وابسته به امکانات موجود |
مبلغ افزوده واقعی |
دستگاه سازگار و روش فعال‌سازی |
|
رفت‌وآمد |
فقط برای خدمات نیازمند حضور |
تعداد مراجعه ضربدر هزینه هر بار |
زمان مسیر و انتظار |
|
خدمات تکمیلی اختیاری |
جدا از خرید اصلی |
فقط خدماتی که انتخاب کرده‌اید |
زمان و شرایط استفاده |
جدول را با شرایط خودتان تکمیل کنید. خانه خالی به معنی صفر نیست؛ ممکن است هنوز پاسخ آن را نمی‌دانید. برای هر مبلغ نامشخص، یک سؤال قبل از خرید بنویسید و تا روشن شدن پاسخ، آن را هزینه قطعی تلقی نکنید.
مثال اول بودجه شروع از سطح A1
برای یک مبتدی، بررسی قیمت پکیج آموزش آلمانی A1 باید از صفحه همان محصول آغاز شود. در مرحله بعد، مشخص کنید کدام منابع یا ابزار را از قبل دارید و چه خریدی واقعاً لازم است. نام سطح را در برگه بودجه بنویسید تا مبلغ یک محصول با هزینه کل مسیر اشتباه نشود.
اعداد این مثال و مثال بعدی کاملاً فرضی‌اند؛ قیمت دیمولینگو، میانگین شهریه بازار یا پیشنهاد فروش نیستند. فرض کنید یک زبان‌آموز برای محصول آموزشی ۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان، منابع ضروری ۳۰۰٬۰۰۰ تومان و هزینه افزوده دسترسی ۲۰۰٬۰۰۰ تومان در نظر گرفته است. جمع نقدی این سناریو ۴٬۵۰۰٬۰۰۰ تومان می‌شود.
اگر دستگاه مناسب و منبع لازم را از قبل داشته باشد، باید اعداد مربوط را با وضعیت واقعی خودش عوض کند. همچنین اگر خدمتی را هنوز انتخاب نکرده، مبلغ آن نباید به‌عنوان پرداخت قطعی در جمع بیاید. فایده این محاسبه، دیدن اجزای تصمیم است؛ خود عدد فرضی قرار نیست معیار مناسب بودن یک دوره شود.
یک بار هم نتیجه را به زبان ساده بنویسید: «این بودجه برای شروع همین سطح است و خرید سطح بعد را شامل نمی‌شود.» چنین جمله‌ای جلوی برداشت نادرست از جمع نهایی را می‌گیرد. درباره محتوای هر خرید، به توضیح همان محصول تکیه کنید و از نام عمومی مجموعه نتیجه نگیرید که همه سطوح در یک پرداخت قرار دارند.
دوره ویدیویی برای کدام وضعیت مناسب است
در دوره ضبط‌شده، می‌توانید بخش آموزشی را در زمان مناسب خود ببینید و برای مرور به آن برگردید؛ اما انجام تمرین همچنان به وقت و پیگیری شما نیاز دارد. اگر فقط زمان تماشا را در برنامه جا بدهید، ممکن است برای استفاده عملی از درس فرصت کافی باقی نماند.
از نظر بودجه، مهم است که امکان استفاده از محصول با زندگی روزمره شما سازگار باشد. اگر دستگاه در دسترس ندارید یا شیوه فعال‌سازی با شرایطتان هماهنگ نیست، این موضوع باید پیش از پرداخت روشن شود. از طرف دیگر، اگر ابزار مناسب را دارید، خرید ابزار تازه را بی‌دلیل به هزینه شروع اضافه نکنید.
برای مقایسه با کلاس حضوری یا آنلاین زنده، خدمات هم‌سطح را کنار هم بگذارید. تعداد جلسه، نیاز به حضور، دسترسی به محتوا و حدود خدمات ممکن است متفاوت باشند. بدون داشتن قیمت و شرایط جاری دو گزینه نمی‌توان گفت کدام‌یک برای همه ارزان‌تر است؛ بودجه مفید، مقایسه‌ای مربوط به شرایط شخص شماست.
مثال دوم بودجه زبان آموز دارای پیش نیاز B1
برای فردی که پیش‌نیاز لازم را دارد، نقطه بررسی هزینه دوره آلمانی B1 با مبتدی تفاوت دارد. پکیج B1 دیمولینگو به آموزش ویدیویی همان سطح اختصاص دارد و دسترسی آن در اسپات‌پلیر ارائه می‌شود. پیش از خرید، محدوده درس‌ها و امکان استفاده از نرم‌افزار را با نیاز خود تطبیق دهید.
در سناریوی دوم، مبلغ فرضی محصول آموزشی ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان است. برای منابع ضروری ۴۰۰٬۰۰۰ تومان و برای هزینه افزوده دسترسی ۲۰۰٬۰۰۰ تومان کنار گذاشته شده است. جمع نقدی این مثال ۵٬۶۰۰٬۰۰۰ تومان می‌شود. این عدد نیز صرفاً حاصل اعداد فرضی است و باید با اطلاعات روز جایگزین شود.
فرض کنید همین فرد ۲۰۰٬۰۰۰ تومان هم برای هزینه پیش‌بینی‌نشده کنار می‌گذارد. مبلغ کنارگذاشته‌شده در بودجه، پرداخت انجام‌شده نیست؛ آن را جدا ثبت کنید. در این حالت جمع هزینه‌های برنامه‌ریزی‌شده همچنان ۵٬۶۰۰٬۰۰۰ تومان است و بودجه در دسترس، با احتساب ذخیره، ۵٬۸۰۰٬۰۰۰ تومان خواهد بود.
این دو مثال، دو سطح و دو وضعیت متفاوت را نشان می‌دهند. اختلاف جمع‌ها دلیلی بر گران‌تر یا کم‌ارزش‌تر بودن یکی نیست و به معنی پیشنهاد عبور مستقیم از A1 به B1 هم نیست. هر برگه بودجه باید به محصولی مربوط باشد که با پیش‌نیاز و هدف فعلی زبان‌آموز هماهنگ است.
هزینه تعویض مسیر را چگونه ثبت کنیم
اگر قبلاً منبع یا دوره‌ای خریده‌اید، پرداخت قبلی را از نیاز خرید جدید جدا کنید. لازم نیست صرفاً به دلیل هزینه‌ای که کرده‌اید در یک روش نامتناسب بمانید؛ در عین حال، شروع دوباره را هم بدون بررسی به بودجه اضافه نکنید. ابتدا مشخص کنید چه بخش تازه‌ای قرار است مشکل فعلی شما را حل کند.
منابع قابل استفاده قبلی را دوباره در ستون خرید ننویسید. اگر دوره جدید به ابزار یا منبع متفاوتی نیاز دارد، فقط همان نیاز افزوده را محاسبه کنید. درباره زمان نیز بنویسید چه چیزی باید دوباره مرور شود و چه دانشی را می‌توانید همراه خود به مسیر جدید ببرید، بدون اینکه برای رسیدن به نتیجه موعد قطعی بسازید.
پیش از نهایی‌کردن خرید، مقایسه هزینه پکیج‌های زبان آلمانی را با محدوده هر سطح انجام دهید. قیمت نمایش‌داده‌شده، شرایط جاری خرید و مشخصات همان محصول مبنای تصمیم‌اند؛ عدد قدیمی یا مثال محاسباتی این راهنما جای آن‌ها را نمی‌گیرد.
پیش از پرداخت برگه بودجه را نهایی کنید
یک بار سطح، سرفصل، نمونه تدریس، روش دسترسی و اقلام ضروری را کنار هم بررسی کنید. اگر درباره فعال‌سازی، دستگاه مجاز یا خدمات همراه دوره سؤال دارید، پاسخ آن را پیش از پرداخت بگیرید. برای این مرحله، داشتن چند پاسخ روشن از مقایسه عددهای بدون زمینه کاربردی‌تر است.
اکنون می‌توانید جمع نقدی را برای همان سطح بنویسید و زمان موردنیاز مطالعه را جدا در نظر بگیرید. قیمت و شرایط روز محصول را دوباره ببینید، هزینه‌های فرضی را با اعداد واقعی خود عوض کنید و سپس درباره خرید تصمیم بگیرید. بودجه‌ای که محدوده آن روشن است، انتخاب دوره را دقیق‌تر و قابل پیگیری‌تر می‌کند.
