مجموعه زندگی

نقد فیلم بازی مالی – Molly’s Game

فیلم «بازی مالی» (Molly’s Game) آخرین ساخته سینمایی آرون سورکین است که جسیکا چستین را به عنوان بازیگر اصلی در اختیار دارد. در ادامه با نقد و بررسی این فیلم در سایت مجموعه زندگی همراه باشید.

[wp-review]

«بازی مالی» فیلم شلوغ و پر از جزییاتی است که در داستان‌های جانبی کوچک و بزرگش دست و پا می‌زند. پر از شخصیت است اما به‌هیچ‌وجه شخصیت‌پردازی خوبی صورت نگرفته و یکی پس از دیگری می‌آیند و می‌روند. به عنوان یک اثر بیوگرافی، فیلم جذابی است اما بسیاری از اتفاق‌ها در آن تکرار شده که ارزش فیلم را پایین می‌آورند و آن را مشابه «نسخه کارگردان» یک فیلم ابرقهرمانی می‌کند؛ پر از شلوغ‌کاری و حرکات پوچ. «بازی مالی» فیلمنامه کاملی دارد و سعی می‌کند از منبع اقتباس، تک‌تک موارد آن را پیاده کند و موفق هم می‌شود، اما یک فیلمنامه کامل همه‌کار نیست و سایر ارزش‌های فیلم را نادیده می‌گیرد.

 

همانند روند تکراری امسال، باز هم با یک فیلم بیوگرافی طرف هستیم. مالی بلوم با بازی جسیکا چستین، داستانی را پیرامون خود برای ببینده تعریف می‌کند که بیش از ۲ ساعت به طول خواهد انجامید. داستانی پر از جزییات که کم کامل شده و سر و شکل خود را پیدا می‌کند. در ابتدا بسیار از موارد ناشناخته هستند و به مرور با ورود شخصیت‌های جانبی، از آن ها سر در می‌آوریم. داستان فیلم «بازی مالی» (Molly’s Game) در مورد زنی به نام مالی است که در ابتدای فیلم به دلیل عملیات غیرقانونی قمار دستگیر می‌شود و تازه داستان زندگی به و این نقطه رسیدنش را برای ما تعریف می‌کند. آرون سورکین که پیش‌تر با فیلم «استیو جابز» در سال ۲۰۱۵ این نوع از فیلم‌سازی به‌خوبی پیاده کرده بود، در این فیلم هم دوباره آن را تکرار کرده اما بیش از حد به آن پر و بال داده و تا حدودی قصه را به اصطلاح می‌پیچاند. «بازی مالی» بیش از هر فیلم دیگری درگیر جزییات است و می‌خواهد مدام ما را با شخصیت‌ها و ویژگی‌های جدید آنها آشنا کند. ایراد از از فیلم نیست، داستانی که فیلم از روی آن اقتباس شده است به این رقم می‌خورد. «بازی مالی» (Molly’s Game) یک فیلمنامه قوی داشته و به خوبی آن را به نمایش می‌گذارد اما در اینکه فیلم خوبی باشد، جای بحث است. روایت اصلی داستان از آنجایی شروع می‌شود که مالی دستگیر شده و برای بازگشت پول‌های از دست‌رفته‌اش مجبور می‌شود به سراغ یک وکیل با دست‌های خالی برود. زمانی که در یک‌سوم ابتدایی فیلم وکیل (چارلی جفی با بازی ادریس البا) کار موکلش یعنی مالی را قبول می‌کند، داستان رنگ و بوی جدی‌تری به خود گرفته و به‌سرعت وارد زندگی کاری مالی می‌شویم.

Molly's Game

«بازی مالی» نقطه‌ی A و B مشخصی دارد اما آنقدر در جزییات تکراری خود دست و پا می‌زند که واقعا ذره‌ذره ارزش فیلم را پایین می‌آورند

همانطور که عنوان شد، فیلمنامه بسیار خوب است و سکانس‌های بسیار زیادی با داستان‌ها و فضاهای مختلف به‌خوبی در کنار یک‌دیگر قرار گرفته‌اند، اما واقعا برای یک فیلم عالی، فیلمنامه با اینکه یکی از اصلی‌ترین موارد است، اما به تنهایی کافی نیست. همانند فیلم «من تونیا هستم» به این فیلم هم می‌توان ایراداتی را به سوژه اصلی آن وارد کرد. داستان زندگی مالی و اتفاق‌های به وجود آمده برای آن که وی را تبدیل به یک قانون‌شکن در برهه‌ای از زمان کرده است، چندان جذابیت ندارند. جذابیت نداشتن آن را به‌خوبی می‌توان در اواسط فیلم متوجه شد. چندین بار با شخصیت‌های آشنا می‌شویم که مدام باید برد و باخت آن‌ها در بازی پوکر تماشا کنیم. بسیاری از سکانس‌های همانند بخش افتتاحیه ورود شخصیت‌های جدید، تکراری است و واقعا فیلم را فقط طولانی‌تر و حوصله‌بر تر می‌کنند. روایت داستان اصلا تند پیش نمی‌رود اما با یک تکنیک نادرست، سعی شده با زیاد کردن حجم دیالوگ‌ها، فیلم طوری خود را نشان دهد که گویی، روایت سریعی دارد. «بازی مالی» نقطه‌ی A و B مشخصی دارد اما آنقدر در جزییات تکراری خود دست و پا می‌زند که واقعا ذره‌ذره ارزش فیلم را پایین می‌آورند. فیلم «بازی مالی» (Molly’s Game) سعی کرده به منبع اقتباس خود وفادار باشد و همه‌چیز را به تصویر بکشد اما باید توجه داشت که بایک فیلم ابرقهرمانی پاپ‌کورنی طرف نیستیم که ببینده صرفا به خاطر سرگرم شدن آن را تماشا کند و کارگردان بعدا سکانس‌های بیشتری در قالب «نسخه کارگردان» در بلوری ارایه دهد. «بازی مالی» دقیقا مشابه یک «نسخه کارگردان» یک فیلم بیوگرافی تاریخی است که قصد ندارد تمام شود! ایراد وارد شده صرفا به زمان فیلم مربوط نمی‌شود و در اصل درمورد تکرار بسیاری از موارد درون این زمان است.

پر از شلوغ‌کاری و حرکات پوچ

«بازی مالی» (Molly’s Game) تجربه جدیدی از فیلم دیدن را در اختیار ببینده نمی‌گذارد و داستان آنچنان جذابی را هم تعریف نمی‌کند. فضای جالبی داشته و می‌تواند برای علاقه‌مندان فیلم‌های درام بیوگرافی تا حدودی جذاب باشد. مهم‌ترین نکته فیلم پایان‌بندی آن بوده که به کامل شدن شخصیت مالی و درک درست آن از پیرامون می‌پردازد و برای این فیلم شلوغ و پر از تکرار، بسیار جمع‌بندی خوبی بود اما باز نمی‌تواند ایراد‌های فیلم را بپوشاند. «بازی مالی» شخصیت‌های فرعی زیادی دارد اما اصلا شخصیت‌پردازی خوبی نداشته و بسیاری آنها خیلی سریع و بدون شناسنامه وارد داستان شده و از آن طرف از فیلم خارج می‌شوند. این فیلم که در بسیاری از شاهد گفتگو‌های کوتاه و بلندی هستیم، اجازه به موسیقی برای نواختن نمی‌دهد و این هم را می‌توان در بین نکات منفی به حساب آورد.

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *