مجموعه زندگی

چرا هیچ کس در مادرید برای کریستیانو رونالدو گریه نمی کند؟

نیازی به انجام یک نظرسنجی نیست برای این که بفهمید ذهنیت و نظر هواداران رئال مادرید در مورد درخواست جدایی کریستیانو رونالدو از رئال مادرید چیست. جلدی که نشریه A Bola استفاده کرده بود چیزی در مورد ایجاد یکدلی میان هواداران و بازیکن ایجاد نکرده است و انتظاری که برای یک الگو و ستاره می رفت ایجاد نشده است. اگر بازیکن و یا مدیر برنامه هایش یعنی مندس این هدف را داشته اند که با این حرف ها که “ناراحت و عصبانی هستم” می خواستند که کسی برای آن ها به دادگاه برود و یا کمپینی برای حمایت راه بیفیتد، کاری بسیار ریسکی کرده اند چرا که تا به امروز چنین اتفاقی نیفتاده است. کمپینی همانند “ما همه کریستیانو هستیم!”

کریستیانو رونالدو

روابط تجاری، نه احساسی

هیچکس برای کریستیانو رونالدو گریه نمی کند چرا که تا به امروز رابطه او با برنابئو بیشتر تجاری بوده است تا احساسی.

تو باید گل های زیادی بزنی چون کل باشگاه پول زیادی به تو می دهد و ما هم بیشتر از همه حمایتت کرده ایم.

حتی بعید می دانم که رونالدو یاد داشته باشد در برنابئو تشویق شده باشد مگر پس از گلزنی های زیادی در یک بازی یا جشن قهرمانی در یک تورنمنت. البته در این اواخر بود که با درخشش های او در اواخر فصل در لیگ قهرمانان اروپا مورد تشویق قرار گرفت و غیر از این هم نبود. حالا اما شرایط پیچیده تر هم شده است و به گفته هم تیمی هایش در پرتغال او قصد بازگشت ندارد و تصمیمی برای بازی دوباره در مادرید ندارد و این رابطه تیره تر از قبل هم خواهد شد. اصل داستان این است: طبق آمار ها کمتر هوادار رئال مادرید است که درک کرده باشد دلیل این رفتار رونالدو چیست، کافی است یک میکروفون بردارید و به میان مردم بروید و می بینید با این جمله آشنا می شوید:

مالیاتش را بدهد و برود!

یک باشگاه دیگر / Cristiano Club de Fútbol

کریستیانو همیشه یک باشگاه جداگانه برای خود از غولی همانند رئال مادرید بود. باشگاهی همانند “باشگاه فوتبال کریستیانو”. او همیشه این را ترجیح می داد که برنده توپ طلا باشد تا اینکه به قهرمانی لالیگا برسد. برای همین است که برای مذاکرات با وی هم باید همانند یک کمپانی وارد عمل شوید. در چنین موقعیتی همه انتظار رویارویی رونالدو با پرز را دارند که بگوید: می خواهم بروم! پس از این اتفاق همه چیز در اختیار باشگاه است که در این مذاکره نهایت بهره را ببرد و پرز که استاد انجام مذاکرات سخت است، باید صلاح باشگاه را بفهمد. اگر می بینید سود باشگاه در رفتن رونالدو است نباید از این بترسد که رفتن ستاره ای همانند رونالدو برای وی گران تمام شود.

آقای پرز ! برای بهتر فهمیدن فقط کافیست از دفترتان در مادرید بیرون بیایید و با مردم یک قهوه بخورید تا بفهمید آن ها سمت چی کسی هستند!


یادداشت فوق تماما نظر شخصی روبرتو پالومار نویسنده وبسایت مارکاست و مترجم بدون هیچ دخل و تصرفی آن را به فارسی برگردانده است.

Por qué nadie llora a Cristiano? / Roberto Palomar

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • خانه
  • حاشیه ها
  • چرا هیچ کس در مادرید برای کریستیانو رونالدو گریه نمی کند؟